PostHeaderIcon Σικελιανός, Αντιμέτρημα ψυχής και θανάτου

      John William Waterhouse (1849-1917)

Δεν είν' η στράτα όπου θαμπή το πλήθος έγνοια σφίγγει
πίσω από ξόδι ν' ακολουθά, γραμμή, σαν το μυρμήγκι...


Εδώ κρατάνε αθώρητες το πνεύμα μου κολόνες
διάπλατοι είν' όλοι του καημού, στα σκοτεινά, οι πυλώνες!


Μεγάλα δέντρα, τους αιτούς ψηλά που σταματάνε,
στην γην αυτή που στέκομαι τη ρίζα τους πατάνε.


Βράχος ο κάθε λογισμός στον άλλο απάνω, δίχως μια μάταιη τέχνη, στήνουνε το κοιμητήρι, τείχος


που, στων αιώνων άσωτο τον ποταμό αν κυλήσει, καθώς το σήκωσε η ψυχή το ξαναπαίρνει η φύση!


Σικελιανός
Αντιμέτρημα ψυχής και θανάτου

Άγγελος Σικελιανός (ένα μικρό αφιέρωμα)

PostHeaderIcon Gustave Doré

Γκυστάβ Ντορέ, Gustave Doré (1832-1883)

 




En-texnon.blogspot.com

PostHeaderIcon (El Greco) - (Herbert James Draper) Art & Poetry

Herbert James Draper (1864-1920)


                                                                    the pearls of Aphrodite



                                                                    clyties of the mist

 

Domenikos Theotokopoulos, El Greco (1541-1614)

 

 

 

PostHeaderIcon Ποίηση & Λόγος: AMY ΛΟΟΥΕΛ(1874-1925)Amy Lawrence Lowell

Ποίηση & Λόγος: AMY ΛΟΟΥΕΛ(1874-1925)Amy Lawrence Lowell


A Winter Ride


            Who shall declare the joy of the running!
Who shall tell of the pleasures of flight!
Springing and spurning the tufts of wild heather,
Sweeping, wide-winged, through the blue dome of light.
Everything mortal has moments immortal,
Swift and God-gifted, immeasurably bright.

So with the stretch of the white road before me,
Shining snowcrystals rainbowed by the sun,
Fields that are white, stained with long, cool, blue shadows,
Strong with the strength of my horse as we run.
Joy in the touch of the wind and the sunlight!
Joy! With the vigorous earth I am one.


                                                        Amy Lawrence Lowell

PostHeaderIcon Ο ΜΥΘΟΣ

Photobucket
 

Μύθος

Τη νύχτα ανάψαμε τα λαδοφάναρα
και πήραμε τους δρόμους ρωτώντας τους διαβάτες.

Φορούσε, λέγαμε, ένα φόρεμα
στο χρώμα κάθε ονείρου. Δεν την είδατε;
Φορούσε δυο γαλάζια σκουλαρίκια.

Κανένας δεν την είχε δει. Μόνο στην ακρινή καλύβα
η μάνα η γριά τού ξυλοκόπου τέντωσε το δάχτυλο
κι έδειξε πίσω απ' τα δέντρα το ποτάμι.

Και κάτου αναβοσβήναν δυο γαλάζια αστέρια.

                                     Ιωάννης Ρίτσος







Interactive computer wallpapers, Animated fire and smoke cursor, ArtDigitalDesign.com

PostHeaderIcon Δώρο Ασημένιο Ποίημα

Photobucket


Δώρο Ασημένιο Ποίημα

Ξέρω πως είναι τίποτε όλ' αυτά και πως η γλώσσα
που μιλώ δεν έχει αλφάβητο

Aφού και ο ήλιος και τα κύματα είναι μια γραφή συλ-
λαβική που την αποκρυπτογραφείς μονάχα στους και-
ρούς της λύπης και της εξορίας

Kι η πατρίδα μια τοιχογραφία μ' επιστρώσεις διαδο-
χικές φράγκικες ή σλαβικές που αν τύχει και
βαλθείς για να την αποκαταστήσεις πας αμέσως φυλακή
και δίνεις λόγο

Σ' ένα πλήθος Eξουσίες ξένες μέσω της δικής σου
πάντοτε

Όπως γίνεται για τις συμφορές

Όμως ας φανταστούμε σ' ένα παλαιών καιρών αλώνι
που μπορεί να 'ναι και σε πολυκατοικία ότι παίζουνε
παιδιά και ότι αυτός που χάνει

Πρέπει σύμφωνα με τους κανονισμούς να πει στους
άλλους και να δώσει μιαν αλήθεια

Oπόταν βρίσκονται στο τέλος όλοι να κρατούν στο χέρι
τους ένα μικρό

Δώρο ασημένιο ποίημα.



                                          Οδυσσέας Ελύτης 



Photobucket

PostHeaderIcon Τέχνη & Ποίησις: Γιώργος Μπλάνας (1959- )

Τέχνη & Ποίησις: Γιώργος Μπλάνας (1959- ): "Ο Γιώργος Μπλάνας (γενν. 1959 στην Αθήνα) είναι έλληνας ποιητής, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Ζει κι εργάζεται στο Αιγάλεω, όπου και..."

PostHeaderIcon Τέχνη & Ποίησις: Ντίλαν Τόμας, Dylan Thomas (1914-1953)

Τέχνη & Ποίησις: Ντίλαν Τόμας, Dylan Thomas (1914-1953): "«Η ποίηση είναι η διήγηση της ζωής που παλεύει να βρει λίγο φως» Ο Ντίλαν Τόμας γεννήθηκε το 1914 στο Σουόνσι της Ουαλίας, ένα λιμάνι ..."

Χρόνος ανύπαρκτος, είπαν τα ρολόγια, Θεός ανύπαρκτος, σήμαναν οι καμπάνες,
τράβηξα τα λευκά σεντόνια πάνω από τα νησιά
και τα νομίσματα πάνω στα βλέφαρά μου κροτάλισαν σαν όστρακα.

Photobucket

PostHeaderIcon Κική Δημουλά - Νίκος Καρούζος


Εν πτωχεύσει



Είμαι σχεδόν χωρίς επάγγελμα τώρα.

Νεότερη
κατασκεύαζα κυρίως διαμαρτυρίες.
Αλλά και μεταχειρισμένες καταστάσεις
μάζευα
που μεταποιούσα εύκολα
σε πρωτοτυπίες και παραφορές.
Στρωμένη δουλειά.
Ευπορούσα.
Τώρα επιδίδομαι στο άσκοπο.
Ίσα-ίσα τα προς το ζειν :
επιβαίνω του άνεργου χρόνου μου
κι εκτελώ μικρά δρομολόγια
για λίγη αναδρομή
στα εύκρατα της νεότητός μου
επαγγέλματα ...

Κική Δημουλά
από τη συλλογή Ερήμην, 1958

Εἰκόνα

Πῶς δοκιμάζουν τὰ ὄργανα οἱ μουσικοὶ πρὶν ἀπὸ ἔναρξη συναυλίας
ἔτσι κι ἐγὼ τώρα χειριζόμενος λέξεις

εὐαισθητισμὸς εὐαισθησία αἰσθητισμὸς
εὐαισθησία καὶ αἰσθητῆς τὸ εὐαίσθητον
εὐαισθησιακὸς εὐαισθησιάζομαι εὐαισθησιασμὸς
εὖ καὶ αἰσθητικὸς καὶ αἰσθησιακὸς
αἰσθαντικὸς ἴσως
αἰσθ-ἴσως αἰσθαν-ἴσως
αἰσθ-ἀδελφέ μου καὶ Ἐσθὴρ ἀπ᾿ τὴ Βίβλο

ἀρχίζει μὲ χειροκροτήματα τὸ ποίημα.


Ἡ συντομία τοῦ ὀνείρου

Τρέχει μέσ᾿ στὰ χαράματα τὸ ἐλάφι
ποὺ εἶναι ἡ χαρά μου τόσος ἀντίλαλος
ἐδῶ ποὺ κατοικῶ
ἕνα πουλὶ ἀπὸ καπνὸ ἀνέρχεται στὸ ξημέρωμα.
Ἰδοὺ ὁ Τρέχων
ἔχει σφάξει τὸ ἀρνὶ στὶς πηγὲς τῶν ὑδάτων.
Θριαμβικὴ νεφέλη ὄχημα παλαιὸ ἰδοὺ ὁ Τρέχων
καὶ τὸ σύρουν
ἄλογα τρυπημένα στὰ λάμποντα πλευρά.
Μέσα στὸ ὄχημα βρίσκομαι καὶ πηγαίνω
πρὸς τὸν ἄγνωστο προορισμό μου.


Πέντε Ποιήματα μέσ᾿ τὸ Σκοτάδι. Εἰκόνα

Γυρίζει μόνος
στὰ χείλη του παντάνασσα σιωπὴ
συνέχεια τῶν πουλιῶν τὰ μαλλιά του.
Ὠχρὸς
μὲ βουλιαγμένα ὄνειρα κι ἀνέγγιχτος
νερὸ τρεχάμενο στὰ ρεῖθρα, ὠχρὸς
ἕλληνας.
Πάντα ὁ δρόμος μέσ᾿ στὰ μάτια του
κ᾿ ἡ λάμψη ἀπ᾿ τὴ φωτιὰ
ποὺ καταλύει
τὴ νύχτα.
Γυρίζει μόνος
στὰ χέρια τοῦ κλαδὶ ἀπὸ ἐλιὰ
γεμάτος πόνο χάνεται στὰ δειλινὰ
αἰσθάνεται
πὼς ὅλα χάθηκαν.
Μὴν τοῦ μιλᾶτε εἶναι ἄνεργος
τὰ χέρια στὶς τσέπες του
σὰν δυὸ χειροβομβίδες.
Μὴν τοῦ μιλᾶτε δὲ μιλοῦν στοὺς καθρέφτες.
Ἄνθη τῆς λεμονιᾶς
λουλούδια τοῦ ἀνέμου
στεφάνωσέ τον Ἄνοιξη
τὸν κλώθει ὁ θάνατος.

ΠΟΙΗΣΗ & ΛΟΓΟΣ

..

Photobucket
Από το Blogger.

..

Photobucket

Recent Posts

Ποίηση & Λόγος

Τέχνη & Ποίησις

DA